May 19
เอาหละ เนื้อเรื่องมาแล้วจ้า ตอนแรก ขอให้ชื่อว่า <วันแรก ที่พบกัน>
เรื่องมันเริ่มจาก....
วันนี้เป็นวันธรรมดาๆอีกวันหนึ่ง แต่มันไม่ค่อยธรรมดาสำหรับตัวเราเองเท่าไหร่นัก เพราะวันนี้เป็นวันแรกที่จะได้มาเรียนในโรงเรียนใหม่ ที่ใหม่ เพื่อนก็ใหม่หมด
ตอนนี้ฉันอยู่ที่หน้าประตูโรงเรียนที่ไม่คุ้นเคยเลย แต่ถึงแม้ประตูมันจะเก่าไปหน่อย แต่มันก็เป็นประตูที่นักเรียนหลายๆคนอยากเดินผ่านเข้าไปอยู่ในโรงเรียนนี้
อ่อ ฉันชื่อบัวค่ะ เป็นนักเรียนน้องใหม่ชั้นม.1ของที่นี่ อยู่ห้อง3ค่ะ จริงๆแล้วฉันชอบเลขสามมากนะ ฉันก็เลยดีใจมากที่ได้อยู่ห้อง3ค่ะ เอาล่ะ ยืนพล่ามอยู่ตั้งนาน ต้องเดินเข้าไปซักทีแล้ว เอ ว่าแต่ 1/3 อยู่ทางไหนล่ะเนี่ย -_-*นี่ก็ใกล้เวลาเข้าแถวแล้วด้วย แล้วจะเอากระเป๋าไปเก็บที่ห้องยังไงล่ะเนี่ย-_-!............ เฮ่ย นั่น นั่นๆ ต้องเป็นเด็กม.1เหมือนกันแน่เลย (ทำไมฉันรู้ช่ายมะ ก็ตอนสอบเขานั่งอยู่ข้างหน้านี่หน่า จะไม่ใช่ได้ไง จิงมะ) ว่าแล้วก็ตามเขาไปดีกว่า ว่าแต่หมอนี่ก็หน้าตาใช้ได้นะ อยู่ห้องไหนนะ ห้อง1 ไม่ใช่ เดินผ่านไป ห้อง2อะ ก็ไม่ใช่ อ้าวๆ หยุดเดินเฉยๆซะงั้น ฉันก็ชนอะดิ
พลัก* "โอ๊ย" เราทั้งสองคนร้องพร้อมกัน
"นี่เธอ มาชนฉันทำไมเนี่ย" เขาเริ่มต่อว่าก่อน
"อ้าว ก็นายไม่มีสัญญานไฟบอกที่ก้นนายนี่ ว่านายจะหยุด" ฉันก็เลยกวนกลับ
"แล้วเธอเดินตามฉันมาทำไม" เขาถามต่อ
"ใครเขาเดินตามนายกันห๊า ฉันจะเดินมาเก็บกระเป๋าที่ห้องฉัน" ฉันเถียงข้างๆคูๆ แต่มันก็จริงนี่ ฉันอยู่ห้องสาม
"เฮ่ย นี่หมายความว่า..." "เธอ/นาย อยู่ห้องนี้หรอ" เราพูดพร้อมกัน (แล้วจะตกใจกันทำไมเนี่ย -_-*)
"เออ ใช่ แล้วจะทำไม" เขาพูด
ฉันก็เลยตอบว่า "งั้น นายชื่ออะไร ไหนๆเราก็อยู่ห้องเดียวกัน มารู้จักกันไว้ดีกว่า"
"นี่เธอ ตบหัวแล้วลูบหลังเลยนะ"เขาตอบ
"เออน่า มันเป็นอุบัติเหตุน่ะ ฉันขอโทษก็แล้วกันนะ แล้วตกลง นายชื่ออะไรล่ะ" ฉันขอโทษเขา
"เออๆ ก็ได้ ฉันชื่อปราบ แล้วเธอล่ะ" เขาตอบ
"ฉันชื่อบัว ยินดีที่ได้รู้จัก" ฉันตอบบ้าง
"อืม น่ายินดีมากกกกกก เจอกันครั้งแรกก็ทำร้ายกันซะงั้น" เขาต่อว่าอีก
"เออน่าๆ เรารีบเก็บกระเป๋า แล้วลงไปเข้าแถวกันเถอะ" ฉันรีบตัดบทก่อนที่นายปราบจะบ่นต่อ
"เออ ใช่ๆ ไปเหอะ เดี๋ยวสายแล้วโดนทำโทษ"เขาตอบ
แล้วติดตามกันต่อนะจ๊ะ ^_^
May 16
การแอบรักใครสักคนเป็นสิ่งที่ทรมานใจมากๆ การที่มานั่งแอบดูเขาคนนั้นทำสิ่งต่างๆในหนึ่งวัน เวลาเขายิ้ม เรายิ้มตาม เวลาเขาเศร้า เราก็เศร้า อยากเข้าไปปลอบ แต่ก็ทำไม่ได้ ทำตัวเหมือนคนโรคจิต ตามเขาไปทุกหนทุกแห่ง เว้นแต่ที่บ้านเขาเนี่ยแหละที่ไปไม่ได้ ที่จริงก็เคยไปตามที่อยู่ที่เคยขอเขาไว้นะ แต่ไม่กล้าทำอะไร ได้แต่มองอยู่อย่างนั้นซักพัก แล้วก็กลับบ้านเรา
ไอ้ข้างบนเนี่ย แค่บทนำเท่านั้นนะ แล้วเรื่องที่จะเล่ารวมทั้งไอ้ที่อยู่ข้างบนเนี่ย แต่งเองล้วนๆนะ แล้วเนี้อเรื่องจะไปยัง เดี๋ยวรู้กัน